MIĘDZY DYMEM,

                A RZECZYWISTOŚCIĄ

 

 

Prezes, Gumiś, Góral, Czesiek, Młody, Dziadek, Wróbelek.

                   W całej Polsce jest ich może trzydziestuSmolarze.

W znoju od wiosny do jesieni,

                                      bez świąt, bez wolnych sobót i niedziel,

                                                         bez względu na pogodę, bez światła i bieżącej wody,

                                                                            w spartańskich warunkach, 24 godziny na dobę

wypalają w stalowych retortachwęgiel drzewny.

                                                                                                                                     Tony węgla drzewnego.

                   Ciężka praca. Zniszczone ręce od ognia i drewna.

                                                         Wszechobecny duszący dym, który przysłania swym

całunem otaczającą ich rzeczywistość.

                                                                                                                 A ta ich po cichu wyniszcza.

                                                         Przepisy unijne, konkurencja ze wschodu, brak surowca,

ekologia od wielu lat skutecznie eliminują tą lokalną mikrospołeczność z krajobrazu

                   Bieszczad i innych miejsc w Polsce. Społeczność, która nieprzerwanie żyje

                                      między dymem, a rzeczywistością.

                                                         Przetrwają,czy wkrótce staną się tylko historią?

                                               

 

                                                                                                                                      © tomasz juszkiewicz